هوسرل و مسئلهي ايدهآليسم
اثر:
تئودور آدورنو
آدورنو عليه هوسرل
اثر:
رالف دوماين
ترجمه: علي نجات غلامي
هوسرل و دلوز
جو هیوز
ترجمه: مهدی صاحبکار
(نسخه ی ویراسته شده تر)
یادداشت مترجم: ارتباط اندیشه ی دلوز با پدیدارشناسی آموزه ی خیلی متعارفی نیست. حتی در مواردی که وی را تحت تأثیر سنت پدیدارشناسی خوانده اند بیشتر بر تمایزات و تشابهات تفکر وی با مرلو-پونتی انگشت نهاده اند. عده ی اندکی هم بر ارتباطات افکار وی با هایدگر صحه گذاشته اند. اما شاید جو هیوز جزء معدود اندیشمندانی است که می کوشد خط سیری مشخصاً پدیدارشناختی و بویژه با خوانشی که از فینک در این زمینه به دست می دهد بین آراء دلوز و هوسرل بیابد. این ترجمه ی تقریباً بخش نخست کتاب وی در خصوص دلوز با عنوان دلوز و تکوین بازنمایی است که در مجموعه ی مطالعات انتشارات کنتینیوم در فلسفه ی قاره ای در سال 2008 منتشر گردیده بود. در ضمن باید توجه داشت که ترجمه ی واژه ی Sense به احساس، بیانگر کل ظرفیتی که این واژه به دوش می کشد نیست. در واقع این واژه هم معنا، هم احساس و هم حتی جهت است. Sense عنصری تقویمی است که هم در قضیه (زبانی یا منطقی) و هم در آگاهی فعال که همسو با بازنمایی است وجود دارد. در واقع احساس به حوزه ای از بدن های غیر فردی ارجاع دارد. در کتاب منطق احساس دلوز از سه سطح برای درک این منطق سخن می گوید. یکی را نظم اولیه، دیگری را سازمان بندی ثانویه و آخری را نظم سوم می نامد. در حرکت از این لایه ها به یکدیگر وی دو نوع تکوین را تشخیص می دهد. در حرکت از نظم اولیه به سمت سازمان بندی ثانویه از تکوین پویا (Dynamic genesis) حرف می زند. این نوع تکوین را از این جهت پویا می نامد که واجد جنبش است و در واقع نوعی حرکت از احساس کردن (Sensation) به سمت احساس (Sense) یا نوعی حرکت از مادیت به محضیت است. در وهله ی بعدی حرکت از سازمان بندی ثانویه به سمت نظم سوم را تحت تکوین ایستمند (Static genesis) قرار می دهد. در اینجا نوعی حرکت از احساس (Sense) به سمت آگاهی گزاره ای (Propositional consciousness) دیده می شود. این نوع از تکوین را ایستمند می نامد زیرا در اینجا احساس بر اساس جنبش عمل نمی کند بلکه بر اساس زمان پیش می رود. در هر دو نوع تکوین نامگذاری بیشتر بر اساس نقطه ی عزیمت ها تعریف می شود. تکوین پویا در جنبش آغاز می گردد یعنی در ژرفایی از بدن ها که با هم بیناکنش دارند. نقطه ی عزیمت تکوین ایستمند در زمان بی تحرک است. البته خود مسئله ی زمان که در نگره ی دلوز بیشتر متأثر از موریس بلانشو است نکته ای است که باید به آن توجه داشت. اما چون در اینجا تمرکز بر نسبت دلوز با هوسرل بود ذکر نکات فوق به نظرم ضروری آمد.
بخشي از درسگفتارهاي منطق
سخنرانيهاي وين
تمهيدات
از
امانوئل كانت
مترجم:
علي نجات غلامي
متن زیر با احترام تقديم ميشود به پژمان گلچين چون لوگوس را دوست دارد
هر چيزي در جهان، بر طبق قواعد روي ميدهد[؛] همانطور كه ما اين امر را در جهان جسماني ميبينيم،
مقالهي دايرهالمعارف بريتانيكا
[بخش نخست پيشنويس "ب"]
ايدهي پديدارشناسي و گام به عقب به سويِ آگاهي
اثر:
مارتين هايدگر
ترجمه: علينجات غلامي
